شصتمین روز از آغاز درگیریها، روز ترک خوردن ستونهای استراتژیک ائتلاف غرب و متحدانش بود. در حالی که دونالد ترامپ تلاش میکند با انتشار اخبار ضد و نقیض از «بررسی طرح صلح ایران»، فضای پرالتهاب جهانی را مدیریت کند، اقتصاد بینالملل با سیلی سخت واقعیت از خواب پرید. تصمیم شوکهکننده امارات متحده عربی برای خروج از سازمان اوپک و هشدار بیسابقه انجمن بینالمللی
حمل و نقل هوایی درباره قحطی قریبالوقوع سوخت جت نشان داد ترکشهای «جنگ هرمز» دیگر فقط به پایگاههای نظامی نمیخورَد؛ بلکه در حال پاره کردن زنجیرههای
اقتصاد جهانی و از هم گسستن ائتلافهای چند دههای است.
خروج امارات از اوپک؛ مرگ یک ائتلاف
اعلام رسمی امارات مبنی بر خروج از اوپک و اوپکپلاس از اول ماه می (میلادی)، یک تصمیم نفتی ساده نیست؛ یک «شورش ژئوپلیتیک» است. همان طور که تحلیلگران ارشد انرژی اشاره کردهاند، امارات
به عنوان یکی از بازیگران مهم تجارت منطقه، بیشترین آسیب را از موشکباران متقابل در هفتههای گذشته متحمل شد. خروج ابوظبی از اوپک، در واقع اعتراض علنی و عملی این کشور به انفعال ریاض و ناتوانی واشنگتن در تأمین «امنیت اجارهای» در خلیج فارس است. امارات که زمانی متحد بیچون و چرای کارزارهای آمریکا بود، اکنون دریافته پیوند زدن امنیت خود به سیاستهای انتحاری ترامپ و نتانیاهو، هزینهای جز نابودی زیرساختهایش ندارد. عبور چراغ خاموش یک نفتکش اماراتی حامل گاز مایع از تنگه هرمز، نشاندهنده آن است که کشورهای خلیجفارس، برای بقا، مسیر توافق غیررسمی با «اراده ایران» را به اتکا بر توهمات واشنگتن ترجیح دادهاند.
آسمان تشنه غرب و برندهای به نام مسکو
در حالی که کاخ سفید از بررسی طرحهای صلح صحبت میکند، واقعیت بازارها چیز دیگری میگوید. هشدار ویلی والش، رئیس یاتا درباره کمبود شدید سوخت جت که ابتدا آسیا و سپس اروپا و قارههای دیگر را فلج خواهد کرد، زنگ خطری برای اقتصادهای توسعه یافته است.
وقتی وزیر انرژی سوئد از هماکنون هشدارهای اولیه را صادر میکند، یعنی «تسلیحاتی کردن جغرافیا» توسط ایران،
با موفقیت کامل در حال خرد کردن آستانه تحمل غرب است. در این میان، بزرگترین طنز تلخ تاریخ معاصر در حال رقم خوردن است. روسیه، کشوری که آمریکا قصد داشت آن را با تحریم خفه کند، اکنون به بزرگترین برنده جنگ ایران و آمریکا تبدیل شده و به روایت نهادهای غربی، صدها میلیون دلار درآمد مازاد نفتی کسب کرده است. این، معنای دقیق کلمه «بومرنگ استراتژیک» برای واشنگتن است.
توهم تغییر و مقاومت ساختارها
یکی از اصلیترین حربههای ترامپ در این ۶۰روز، ادعای «تغییر رژیم و فروپاشی درونی ایران» بود. اما حالا الجزیره در گزارشی مفصل اشاره کرده ایران پس از گذراندن شوکهای اولیه جنگ، در حال تثبیت ساختار خود تحت رهبری جدید آیتالله خامنهای است.
در نقطه مقابل، این ماشین تصمیمگیری غرب و تلآویو است که در حال فرسایش است. نتانیاهو که در باتلاق جنوب لبنان گرفتار شده و به جای صلح، دستور تخلیه بنتجبیل را صادر میکند، در داخل با تعویقهای مکرر دادگاه فسادش دست و پنجه نرم میکند. در قاره سبز نیز به تعبیر محمد المصری، «اروپاییها صبر خود را در مورد جنگ ترامپ از دست دادهاند».
ایستگاه شصتم؛ نقطه جوش دیپلماسی
اخبار منتشر شده مبنی بر اینکه «تیم امنیت ملی ترامپ در حال بررسی طرح ایران است»، تکرار رفتار متناقض ترامپ است که حالا دیگر برای همه تکراری شده است.
این اخبار بیش از آنکه نشانه نرمش واقعی واشنگتن باشد، ابزاری برای «مدیریت روانی» بازارهای در حال فروپاشی و آرام کردن متحدان اروپایی خشمگین است.
اما واقعیت روی زمین تغییر نکرده است. ایران نشان داده در محاصره کامل نیز قادر است با کارت «هرمز»، ائتلافهای قدرتمند اقتصادی (مثل اوپک) را به لرزه درآورد و آسمان غرب را در آستانه قحطی سوخت قرار دهد.
ما در مرحلهای از جنگ هستیم که تصمیمگیر نهایی، نه اتاق جنگ پنتاگون، بلکه آستانه تحمل شهروندان اروپایی و آمریکایی در برابر تورم و کمبودهای روزمره خواهد بود.
آمریکا اکنون در انزوایی تاریخی قرار دارد؛ انزوایی که خروج امارات از اوپک، تنها نخستین پسلرزه آن است.
نظر شما